Pomoc zmarłym

Św. Jan Paweł II w rozważa­nia­ch przed mod­litwą „Anioł Pań­ski” w list­o­pad­zie 2003 roku powied­ział: „Mod­litwa za zmarłych jest ważną powin­nością, bowiem nawet jeś­li ode­sz­li w łasce i w przy­jaź­ni z Bogiem, być może potrze­bu­ją jesz­cze ostat­niego oczysz­cze­nia, by dostąpić radości nie­ba”.

Pomoc zmarłym opie­ra się na wierze Kościoła w ist­ni­e­nie czyść­ca. Nig­dy nie jes­teś­my pew­ni czy nasi bliscy zmar­li są w nie­bie. Dlatego war­to pamiętać o róż­nych spo­so­bach pomo­cy zmarłym. Kościół jest przecież niewi­d­zial­ną wspól­notą i nawet jeś­li nasi bliscy nie potrze­bu­ją już pomo­cy, Bóg przez­nacza ją inn­ym duszom w czyśćcu cier­piącym.

War­to sobie uświa­do­mić, że zmarłym może­my poma­gać przez cały rok, ofiaru­jąc za nich dob­re uczyn­ki, nasz wysiłek, róż­ne cier­pie­nia, a także mod­litwę. Spośród mod­litwy szczegól­ną for­mą pomo­cy jest ofiarowana Msza św. i Kom­u­nia święta w int­en­cji zmarłych. Wówczas sam Jezus w cza­sie Mszy św. ofiaru­ję się Bogu Ojcu za zba­wia­nie zmarłych, których poleca­my. Oprócz tych spo­s­obów jest jesz­cze jed­na for­ma pomo­cy zmarłym, którą Kościół prak­tykuje. Są to ofiarowane za zmarłych odpu­sty. W Katechiz­mie Kościoła Kato­lickiego czy­ta­my, że odpust „jest to darowanie przez Boga kary doczesnej za grzechy już odpusz­czone” (KKK 1471). W dniach od 1 do 8 list­o­pa­da może­my zyskać odpust zupeł­ny za naszych zmarłych speł­nia­jąc tzw. warun­ki zwykłe odpustu i czyn odpus­towy, którym w tych dniach jest nawied­ze­nie cmen­tarza w celu mod­litwy za zmarłych.

Warun­ka­mi zwykły­mi odpustu zupełnego są:
stan łaski uświę­ca­jącej;
przy­jęcie Kom­u­nii świętej;
mod­litwa w int­en­cjach papieża (nie musi­my wied­zieć jakie papież ma int­en­cje. Cho­d­zi o to, aby w tych int­en­cjach odmówić dow­ol­ną mod­litwę np. „Ojcze nasz” i „Zdrowaś Mary­jo”);
wol­ność od przy­wiąza­nia do jakiegokol­wiek grzechu, nawet lek­kiego (cho­d­zi o rady­kal­ne zer­wa­nie z jakąkol­wiek spo­s­ob­nością, o której wie­my, że może prowad­zić nas do grzechu, nawet lek­kiego; odrzuce­nie przy­wiąza­nia do naszych słabości, złych skłon­ności, nałogów itp. W tym dniu powin­niś­my pro­sić Pana Boga, żeby dał nam siłę abyś­my mog­li przezwyciężyć wszyst­kie te nasze słabości, któ­re mogą nas zniew­alać).

War­to pamiętać, że w jeden dzień może­my ofiarować jeden odpust za jed­ną osobę zmarłą. Dlatego w każ­dym dniu od 1 do 8 list­o­pa­da trze­ba speł­nić warun­ki zwykłe oraz czyn odpus­towy, którym w tych dniach jest nawied­ze­nie cmen­tarza, aby tam pomod­lić się za zmarłych. Niech to będ­zie wyraz naszej wia­ry i miło­sierd­zia wob­ec zmarłych, których Bóg dzięki mod­litwie Kościoła chce wprowad­zić do nie­ba.

Wśród wielu form pomo­cy zmarłym są tzw. “Wypo­min­ki”, czy­li mod­li­tew­ne wspom­ni­e­nie naszych bli­skich zmarłych. Tra­dy­cja “Wypo­minek” się­ga X wie­ku i jest związa­na ze szczegól­ną pamięcią o zmarłych wyrażonej w bła­gal­nej mod­litwie o ich zba­wie­nie. Opie­ra się ona na wierze we wspól­no­tową moc mod­litwy za zmarłych.

W naszej para­fii “Wypo­min­ki” są odpra­wi­ane w list­o­pad­zie w nas­tę­pu­jącym porząd­ku:

  • 1 list­o­pa­da (Wszyst­kich Świętych) o godz.19.30 – Msza św. w j. pol­skim, a po Mszy św. Koron­ka do Bożego Miło­sierd­zia z “Wypo­min­ka­mi”
  • 2 list­o­pa­da (Dzień Zadu­sz­ny) o godz.19.30 – Msza św. w j. pol­skim, a po Mszy św. Koron­ka do Bożego Miło­sierd­zia z “Wypo­min­ka­mi”
  • 5 list­o­pa­da (Nied­zie­la) ok. godz. 14.15 – proce­sja na cmen­tarzu Alfa­set grav­lund (Ned­re Kal­bakk­vei 99) wraz z “Wypo­min­ka­mi”
  • Nied­zie­le list­o­pa­da (z wyjąt­kiem 5 list­o­pa­da) – 20 min­ut przed Mszą św. Koron­ka do Bożego Miło­sierd­zia z “Wypo­min­ka­mi”
  • Piąt­ki list­o­pa­da – po Mszy św. Koron­ka do Bożego Miło­sierd­zia z “Wypo­min­ka­mi”.

Zap­rasza­my do wspól­nej mod­litwy za naszych bli­skich zmarłych.

Share